ในขณะที่ความรื่นเริงของงานแต่งงานยังคงดำเนินไป…
สวนหน้าคฤหาสน์เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ เสียงแก้วไวน์ชนกัน และบทสนทนาของแขกเหรื่อ บรรยากาศอบอุ่นราวกับความสุขนั้นจะคงอยู่ตลอดไป
แต่ที่ชายขอบรั้วอันเงียบงัน… กลับมีบางสิ่งกำลังเคลื่อนไหวอย่างเงียบเชียบ
ลุงแก้ว ชายสูงวัยในชุดสูทคลาสสิกของผู้ดูแลบ้าน กำลังเดินตรวจตราความเรียบร้อยของบริเวณงานอย่างเงียบ ๆ
มือข้างหนึ่งถือวิทยุสื่อสาร พลางเหลือบตาไปทางแนวต้นมะม่วงเก่าแก่นอกรั้วเหล็กดัด
แสงแดดสาดลงพอดีกับเงาร่างสองร่าง ชายในชุดดำรัดกุมสองคน กำลังปีนต้นไม้อย่างเงียบเชียบ
กล้องยาวพิเศษในมือของพวกเขาเล็งมาทางงานแต่งงานอย่างมีเป้าหมาย
เสียงกิ่งไม้เสียดสีซี่เหล็กเบา ๆ ไม่รอดสายตาอันช่ำชองของลุงแก้วไปได้
ลุงแก้วตะโกนลั่น
“เฮ้ย! นั่นใครวะ!”
ชายชุดดำทั้งสองสะดุ้ง รีบปีนลงจากต้นไม้ หันหลังจะวิ่งหนี
ลุงแก้วเดินปรี่มาที่รั้ว ชักไม้กระบองที่เหน็บเอวขึ้นมา เขาตะโกนเสียงดังข้ามรั้ว
“ไอ้พวกฝรั่งชุดดำ มาอีกแล้ว! กูเห็นพวกเมิงมาตั้งแต่เด็กยันกูแก่! ชอบนักล่ะสิ มาแอบถ่ายบ้านเจ้านายกูอยู่เรื่อย!”
ชายทั้งสองไม่หันมาตอบ
พวกเขารีบวิ่งไปทางรถตู้สีดำที่จอดซุ่มอยู่ข้างถนน ก่อนจะโดดขึ้นรถแล้วขับหายไปอย่างรวดเร็ว
ลุงแก้วยืนมองตามพลางส่ายหน้า
“อย่าให้เห็นอีกนะ! กูจะฟาดให้กล้องแม่มพังคามือเลยเอ้า!”
เขาหันหลังกลับ ยัดไม้กระบองเข้าปลอกด้วยท่าทีหงุดหงิด
จักรวาล 𓂃✍︎ นิยาย




