เขาก้มมองตัวเอง
“…แต่ฉันไม่ใช่ชาว Paleviolet แต่กำเนิดเนี่ยสิ ไม่มีนาฬิกาใน DNA—แล้วฉันจะรู้เวลาตอนนี้ได้ยังไง?”
เสียงของอับดุลแฝงความอบอุ่นดังขึ้นมาอีกครั้ง
“โลกของคุณมีหน่วยวัดเวลาแบบไหนเหรอครับ… ถ้าบอกมา ผมจะสร้างนาฬิกาโลกให้คุณเอง”
เมธัสขยับสายตาไปยัง SoulWindow
ภาพเบื้องหน้ายังคงมีแต่ความเวิ้งว้างของอวกาศไม่เปลี่ยนแปลง
เขาพูดขึ้นอย่างช้า ๆ ราวกับกำลังใช้ความคิด
“โลกของฉัน… ใช้การหมุนรอบตัวเองของดาวเคราะห์เป็นตัวบอกเวลา”
อับดุลนิ่งเงียบราวกับกำลังประมวลผลอย่างตั้งใจ
เมธัสยกมือซ้ายขึ้นเหมือนชี้วงโคจรล่องหน
“ถ้า โลกหมุนรอบตัวเองครบหนึ่งรอบ จะเท่ากับ 86,164.0905 วินาที… หรือที่เรารู้จักกันดีว่า ‘หนึ่งวัน’ ”
เสียงของอับดุลดังแทรกขึ้นมาในจังหวะเหมาะเจาะ
“โอเคครับ… ตอนนี้ผมสามารถจับองศาการหมุนของโลกได้ ตั้งแต่ตอนที่คุณซ่อมระบบ log สำเร็จ
“จากข้อมูลล่าสุด โลกของคุณหมุนไปแล้ว 73,051.0120 วินาที ครับ”
เมธัสหยุดคิดชั่วครู่ ก่อนจะเลิกคิ้วเล็กน้อย แล้วถามย้ำเพื่อความแน่ใจ
“นายเคยบอกว่า… ยานจะ ‘ตรวจจับ CMB แบบ real-time’ ในทุกเสี้ยววินาที ใช่ไหม?”
เสียงของอับดุลตอบกลับมาอย่างมั่นใจ
“ใช่ครับ”
เมธัสหรี่ตาลงอย่างใช้ความคิด ราวกับแมกไกเวอร์ที่กำลังงัดลวดทองแดงมาซ่อมยานอวกาศกลางทางช้างเผือก
จากนั้นเขาก็ดีดนิ้วดัง “เป๊าะ!” อย่างมีชัย
“เยี่ยมเลยอับดุล…”
เขาแย้มมุมปากอย่างคนกำลังคิดแผนเด็ดได้
“นายเอาสูตรของฉันไป — ‘4 สูตร’ จบเลย!”
เสียงของอับดุลดังกลับมาทันที ราบเรียบแต่กระตือรือร้น
“ว่ามาเลยครับ ผมพร้อมรับสูตรขั้นเทพของคุณอยู่แล้ว”
เมธัสยักไหล่เบา ๆ แล้วเอ่ยขึ้นเหมือนกำลังจะร่ายเวทย์มนตร์ผ่านบลูทูธสมอง
“เดี๋ยวฉันจะส่งสูตรผ่านคลื่นสมองเข้าหน่วยความจำชั่วคราวของนาย… นายค่อยเอาไปแอพพลายอีกทีละกัน”
เสียงอับดุดังกลับมาทันที ราวกับเพิ่งล้าง Recycle Bin เตรียมพร้อมรับคำสั่งใหม่
“ผมเคลียร์ขยะในหน่วยความจำหมดแล้วครับ พร้อมรับสูตรระดับแหกจักรวาล สร้างนาฬิกาเครื่องแรกบนอวกาศแบบไม่ต้องพึ่งไซโกครับ!”
เมธัสหลับตา briefly ใช้สมองส่วน ‘ฮิปโปแคมปัส’ เพื่อดึงความทรงจำเก่า ๆ สมัยเขาเคยนั่งเขียนโปรแกรมเล่นตอน ม.6
ความรู้ที่เคยคิดว่าไม่มีวันได้ใช้… ดันกลายเป็นอาวุธลับบนยานชีวะต่างดาวลำนี้
จากนั้น—
สูตรต่าง ๆ ค่อย ๆ ลอยขึ้นบน HoloVis ทีละบรรทัด เป็นโค้ด ‘ภาษา C++’ สีฟ้าเรืองแสง เรียงอย่างเป็นระเบียบ—
เหมือนซอร์สโค้ดที่เพิ่งหลุดออกจากสมองของโปรแกรมเมอร์รุ่นเก่า
เมธัสกอดอก ยืนพิงผนังยาน เอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจังประหนึ่งหัวหน้าทีม Dev ที่กำลังสั่งงานลูกทีมให้โค้ดดิ้งแข่งกับเดดไลน์
“สูตรแรก:
หาค่าเบสเพื่อเก็บไว้ใช้ในการคำนวณ:
base_cosmos_seconds = current_cosmos_seconds – วินาทีที่โลกหมุนขณะนี้
โดย current_cosmos_seconds คือค่า CMB ที่ยานจับได้ หน่วยเป็นวินาที
จากนั้นหาเวลาที่ผ่านไป ‘delta_seconds’ แบบ real-time:
delta_seconds = current_cosmos_seconds – base_cosmos_seconds
คำนวณจำนวน ‘วันของโลกที่ผ่านไป’ โดยใช้หารตัดเศษด้วย 86400 เพราะหนึ่งวันมี 86400 วินาที:
days_passed = delta_seconds / 86400
แล้วเก็บ ‘เศษวินาทีที่เหลือของวันนั้น’ ไว้ใช้แสดงเวลาของวัน:
seconds_today = delta_seconds % 86400
“สูตรที่สอง:
julian_date () ฟังก์ชั่นนี้รับค่า d, m, y แล้วได้เป็นค่า jd”
เขากวาดมือขวาเหมือนเปิดสไลด์ต่อไป
“สูตรที่สาม:
calendar_date () ฟังก์ชั่นนี้รับค่า jd + days_passed โดย days_passed คือจำนวนรอบที่โลกหมุน แล้วจะได้ค่าออกมาเป็น d, m, y คือ วัน เดือน ปี”
เขาก้าวเท้าเข้าหาหน้าจอ เล็งนิ้วเหมือนกำลังจะ trace โปรแกรมทีละบรรทัด
“สูตรสุดท้าย:
sec_to_time () ฟังก์ชั่นนี้รับค่าจำนวนวินาทีที่โลกหมุนของวันนี้ seconds_today จะได้ค่าออกมาเป็น h, n, s คือ ชั่วโมง นาที วินาที แบบเนียน ๆ ไม่หลุดจังหวะโลก”
เมธัสพยักหน้าให้ตัวเองแล้วพูดต่อเหมือนกำลัง deploy โค้ดเข้าสู่ Production
“ขึ้น d, m, y บน HoloVis ด้วยฟอร์แมต dd/mm/yyyy แล้วต่อด้วย h, n, s ในรูปแบบ hh:nn:ss
“เอาทั้งหมดนี้ไปเขียนในคอมไพลเลอร์ของนายเลย
“ฉันมั่นใจว่า… นายแปลงภาษา C++ ได้แน่ เพราะมันเป็น Universal Language ใช้ได้ทั้งจักรวาล!”
ประโยคสุดท้าย เขาหลุดขำออกมาเบา ๆ เพราะรู้ดีว่าทั้งจักรวาล…คงไม่ได้ใช้ C++ แน่ ๆ
แต่เสียงของอับดุลก็ตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว
“เรียบร้อยครับคุณเมธัส คุณแค่ส่ง input ของ julian_date () ให้ผมเท่านั้น เป็นอันเสร็จ!”
เมธัสชะงัก ขมวดคิ้วแล้วพูดออกมางง ๆ
“ห๊ะ!? นายแปลงคำสั่ง C++ ให้คอมไพลเลอร์ของนายได้จริงเหรอ?”
เสียงอับดุลนิ่งเรียบแบบชิล ๆ
“ผมเป็น AI นี่ครับ เรื่องแค่นี้… หมูตู้มาก ๆ ครับ”
เมธัสถอนหายใจยาว แล้วหัวเราะเบา ๆ
“เออ ๆ เอ็งเก่ง… โอเค งั้น input ของ julian_date () คือวันที่ของวันนี้… ฉันเพิ่งขึ้นยาน ยังไม่ครบวัน ดังนั้นค่าก็คือ… 12, 4, 2060”