[ SpaceWaveTwist (Quantum Spacetime Fabric) — สอดหัวเข็มในผ้าที่กำลังพริ้ว ]
อับดุลพูดต่อทันที
“แต่เมื่อพ้นเขตแรงโน้มถ่วงท้องถิ่นของระบบดาว ยานจะเปลี่ยนไปใช้ SpaceWaveTwist แทน
“ระบบนี้ใช้ประโยชน์จากลักษณะคลื่นของ space-time โดยตรง
“คล้ายกับ ผ้าที่เคลื่อนตัวไหลเอง—มีจังหวะย่นและยืดสลับกัน แล้วเราวาง ‘เข็ม’ —ก็คือตัวยาน—ปล่อยให้เคลื่อนตัวไปตามจังหวะของคลื่นนั้น
“ผลลัพธ์คล้ายกับ warp drive ในช่วงสั้น ๆ แต่แทบไม่ต้องใช้พลังงาน”
เมธัสพยักหน้าอีกครั้ง พร้อมพึมพำเบา ๆ
“มันคือ… Quantum Spacetime Fabric สินะ”
“เป๊ะเลยครับ คุณเมธัส
“ระบบนี้ทำให้เราควบคุมพลังงานได้มีประสิทธิภาพ เราไม่จำเป็นต้องใช้ warp drive หนัก ๆ ตลอดทาง—แค่รู้จังหวะ ‘ไหล’ ก็พอ”
เมธัสกล่าวเสริมด้วยน้ำเสียงต่ำลงอย่างมีจังหวะ
“และทั้งหมดนี้… อยู่ภายใต้มาตรฐานของ Paleviolet ที่กำหนดไว้ว่า ‘หนึ่งระบบดาว = หนึ่งวันเดินทาง’
“มันคือนิยามของ Duration Time ที่ทำให้ศูนย์ควบคุมสามารถคำนวณและซิงค์เส้นเวลาของทุกระบบได้อย่างแม่นยำ”
เขาพึมพำต่อเบา ๆ
“…เหมือนรถไฟจักรวาล ที่ออกตรงเวลาเสมอ”
“แม่นเลยครับ คุณเมธัส”
เสียงของอับดุลตอบกลับอย่างมั่นใจ
“ถ้าเราใช้เวลาแค่ไม่กี่ชั่วโมง บินจากขาเข้าไปถึงขาออก แล้วโผล่กลาง Paleviolet โดยไม่มีการควบคุมเวลา…
“สิ่งที่จะเกิดขึ้นคือ—
“หนึ่ง, พลังงานอาจหมดกลางทาง ยานลำนี้ก็จะกลายเป็น ‘โลงศพ’ ลอยเคว้งในอวกาศ
“สอง, ศูนย์จะไม่สามารถคำนวณได้เลยว่ายานต้องผ่าน Cronosgate ลูกไหนบ้าง ถึงจะบินกลับเข้าสู่ Paleviolet ให้ตรงกับ ‘ยุค’ ที่มันจากมา”
เมธัสพยักหน้าเบา ๆ แล้วเอ่ยช้า ๆ เพื่อทบทวน
“เพราะแบบนั้น… พวกเขาเลยต้องกำหนด ‘วัน’ เป็นหน่วยการเดินทางต่อหนึ่งระบบดาว
“เพื่อให้เอาไปบวกลบคูณหาร เส้นทางของ Cronosgate ที่เมื่อรวมกันแล้ว—
“จะพาเรากลับไปยัง Paleviolet แบบเป๊ะตามวัน… และเวลา”
เขาหยุดนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนถามด้วยเสียงที่จริงจังกว่าเดิม
“…ฉันเข้าใจถูกใช่ไหม อับดุล?”
อับดุลเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงมั่นคงแต่ไม่เคร่งเครียด
“คุณเข้าใจถูกต้องที่สุดครับ… และนั่นจะไม่ทำให้เกิด Time Paradox1”
[ Time Paradox — ทฤษฎี ย้อนเวลา กลับไปฆ่าปู่ ]
เมธัสยกคิ้วขึ้นเล็กน้อย พลางยิ้มมุมปาก
“Time Paradox แบบในหนังไซไฟทั่วไปเหรอ? … กลับไปฆ่าปู่ตัวเองงั้นน่ะ?”
“ใช่เลยครับ”
อับดุลตอบกลับทันที
“ถ้าคำนวณพลาด ยานอาจโผล่เข้าไปในอดีตของดาว Paleviolet เอง
“แล้วทุกอย่างจะกลายเป็นโกลาหล —
“สิ่งที่คุณทำในยุคนั้น จะเปลี่ยนผลลัพธ์ของอนาคตโดยสิ้นเชิง”
เสียงอับดุลเว้นจังหวะเหมือนกำลังรวบรวมข้อมูลประกอบภาพใน synapse ของ AI
“ซึ่งชาว Paleviolet จะไม่ยอมให้เกิดกรณีเช่นนี้บนดาวของพวกเขาเด็ดขาด…
“เพราะถ้าเกิดขึ้นเมื่อไหร่…”
อับดุลเว้นช่วงเหมือนกำลังคิดถ้อยคำเพื่อให้มองเห็นสิ่งที่จะเกิด ชัดเจนยิ่งขึ้น
เมธัสเอนหลังพิงพนักพลางหรี่ตาเล็กน้อยขณะมองแสงจาก HoloVis
“หืม… ถ้าเกิดขึ้นจะเป็นยังไง?”
เสียงอับดุลตอบกลับมาแบบเน้นทีละคำ
“ก็… ชิ.หั.ย กันทั้งดาวน่ะสิคร้าบบ”
เมธัสหัวเราะเบา ๆ พลางพยักหน้า
“โอเค เข้าใจเลยล่ะ อับดุล…”
[ Parallel Timelines/Multiverse — เส้นเวลา และกาลเวลาคู่ขนาน ]
แต่ก่อนที่เขาจะพูดต่อ เสียงอับดุลก็ดังขึ้นอีกครั้ง ราวกับยังมีสิ่งสำคัญค้างอยู่ในระบบ
“อย่างไรก็ตาม การควบคุมไม่ให้ยานหลุดออกนอก ‘ยุคเวลา’ ของดาวนั้น ยังไม่เท่ากับว่า… เรายังอยู่ใน ‘เส้นเวลา’ เดิมของเราเองนะครับ”
เมธัสหันกลับมามองภาพแสงโค้งของวงโคจรที่ปรากฏบนหน้าจอ HoloVis
“หมายความว่ายังไง?”
น้ำเสียงเขาเปลี่ยนเป็นจริงจังในทันที
อับดุลตอบชัดเจน น้ำเสียงนิ่งสนิทราวกับกลั่นจากตรรกะระดับจักรวาล
“ถึงศูนย์จะควบคุมให้ยานเข้าสู่ Paleviolet ตรงกับยุคเดียวกับที่เราจากมา…
“แต่นั่นอาจเป็น ‘เส้นเวลา อีกแขนงหนึ่ง’ เหมือนรางรถไฟสองเส้นที่ดูเหมือนวิ่งคู่กัน
“…แต่สุดท้าย กลับไปลง ‘คนละสถานี’ ”
“เส้นเวลา อีกแขนงหนึ่ง?” เมธัสทวนคำ พร้อมเลิกคิ้วแสดงความสงสัย
อับดุลตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่แฝงความเป็นกันเอง เหมือนกำลังอธิบายแง่มุมทางวิทยาศาสตร์ให้เพื่อนที่รู้ใจ
“ผมอยากให้คุณลองนึกภาพง่าย ๆ นะครับ…
“สมมติว่าคุณเดินออกจากโลก พร้อมถือเครื่องจับคลื่นไมโครเวฟพื้นหลังของจักรวาล—หรือ CMB ไปตลอดเส้นทาง
“เดินไปเรื่อย ๆ จนถึงดาว Paleviolet ซึ่งอยู่ห่างออกไปราว 40 ปีแสงจักรวาล”
“ในขณะเดียวกัน ดาว Paleviolet เองก็สะท้อนค่า CMB ของเขามาหาคุณ
“ทีนี้คุณจะเห็นว่า ค่าที่เครื่องจับของคุณตรวจวัดได้ ‘ตรง’ กับค่าที่สะท้อนจากฝั่ง Paleviolet
“นั่นแปลว่า… ทั้งคู่ยังอยู่ใน ‘เส้นเวลาเดียวกัน’ แม้จะอยู่ห่างกันถึง 40 ปีแสงจักรวาลก็ตาม”
เมธัสพูดเสริม
“เพราะ ค่า CMB จะเท่ากันทั้งจักรวาล หากไม่มีอะไรมาแทรกแซงมัน”
“เป๊ะเลยครับ…”
อับดุลตอบด้วยน้ำเสียงสดใสกว่าทุกครั้ง
“ตรงนั้นแหละที่เรานิยามว่า ‘เส้นเวลาเดียวกัน’ ”
จากนั้นอับดุลก็กล่าวต่อด้วยน้ำเสียงนิ่งแต่ชัด
“ทีนี้… มาดูกรณีที่คุณเดินทางไปถึง Paleviolet โดย ใช้ Cronosgate แทนการเคลื่อนตัวตามเส้นเวลา”
เมธัสขยับตัวเล็กน้อย เหมือนต้องการฟังอย่างตั้งใจ
“คุณอาจไปถึง Paleviolet ได้รวดเร็วมากก็จริง —
“แต่มีความเสี่ยง เพราะค่า CMB ที่เครื่องตรวจวัดของคุณจับได้… จะไม่ตรงกับค่าที่สะท้อนมาจาก Paleviolet นั่นหมายความว่า…
“คุณไปโผล่ใน Paleviolet ที่ไม่ใช่ยุคของมัน ไม่ว่าจะเป็น ‘อดีต’ หรือ ‘อนาคต’ ทั้งที่พื้นที่ตรงนั้นก็คือดาวเดียวกัน”
เมธัสเบิกตาขึ้นเล็กน้อย
“แล้ว… ค่าที่สะท้อนมานี่หมายถึง… Quantum Entangled Pair ใช่ไหม?”
อับดุลตอบเสียงเรียบ
“ใช่แล้วครับ…
“เมื่อยานของคุณกับ Paleviolet เคย ’จับคู่ควอนตัม’ ไว้ตั้งแต่ต้น —
“ค่าที่สะท้อนมา จะสอดคล้องเฉพาะกับคู่พัวพันของมันเท่านั้น และจะไม่ตอบสนองจาก Pair อื่นเลย ต่อให้คุณอยู่ในตำแหน่งเดียวกัน…แต่ ‘อยู่คนละยุค’ มันก็ถือว่าเป็นคนละโลก”
เขาหยุดไปชั่วครู่ ราวกับต้องการให้เมธัสคิดภาพตาม
“เพราะการ ‘พัวพันของควอนตัม’ … มันไม่ใช่แค่การเชื่อมกันในจักรวาล
“แต่มันคือการ ‘พัวพันในกาลเวลา’ ด้วยครับ”
เมธัสพยักหน้าช้า ๆ พลางพึมพำกับตัวเองเบา ๆ
“…เหมือน QeLyra ของฉันกับของเคทิส ที่ยังสื่อสารกันได้ แม้จะอยู่ต่างกันคนละยุค…”
แล้วเขาก็เงยหน้าขึ้นทันที ยิงคำถามกลับแบบไม่เว้นจังหวะ
“แล้วเราจะแก้ปัญหา ‘เส้นเวลาไม่ตรงกัน’ ยังไงล่ะ อับดุล?”
[ Cronosgates + TimeTwist = เส้นเวลาเดิม ]
อับดุลแสดงภาพใหม่ขึ้นมาทันที —
เส้นโค้งของยาน VeltrayWhale เด้งข้ามไปมาระหว่างวงกลม Cronosgate ที่วางเรียงอยู่เหนือ–ใต้ระบบดาวหลายแห่ง คล้ายลูกปัดที่ร้อยด้วยแสงในมิติแนวตั้ง
“เราต้องให้ยานผ่าน Cronosgate หลายลูกครับ…”
อับดุลเริ่มอธิบาย
“เพื่อให้ยานเข้าสู่ Paleviolet ในวันปัจจุบัน แต่แค่นั้นไม่พอ…
“เราต้องให้ยานทำ TimeTwist อีกครั้งก่อนเข้าระบบดาว—
“กระบวนการนี้จะบิดกาลอวกาศระดับละเอียด เพื่อให้เวลาตรงกันเป๊ะระดับ Frame-per-Planck3 —
“ซึ่งหมายถึงว่า ค่า CMB ของยาน จะเท่ากับค่า CMB ของ Paleviolet ในเฟรมเดียวกันเป๊ะ ๆ
“…คุณถึงจะ ‘เข้า Paleviolet’ ใน ‘เส้นเวลา’ เดียวกับที่คุณจากมาได้จริง”
เมธัสพยักหน้าช้า ๆ พลางทวนคำเพื่อความเข้าใจ
“ค่า CMB ที่เราจับได้ระหว่างทาง…มันจะเปลี่ยนไปตามเฟรมเวลาที่เราผ่าน Cronosgate ใช่ไหม?
“แล้วเมื่อไหร่ที่มันเท่ากับค่าของ Paleviolet — นั่นแหละคือช่วงเวลาที่เราอยู่ในยุคเดียวกันกับเขา…
“ฉันเข้าใจแบบนี้ถูกต้องใช่ไหม?”
“ถูกต้องเป๊ะเลยครับ!”
อับดุลตอบ พร้อมเปรียบเทียบให้เห็นภาพ
“ลองนึกว่าคุณกำลังจูนวิทยุ… เพื่อให้คลื่นตรงช่อง
“ถ้าค่ามันคลาดเคลื่อนแม้แต่นิดเดียว —
“คุณอาจเข้า Paleviolet แล้วเจออะไรที่ไม่ควรเจอก็เป็นได้ครับ”
เมธัสกลืนน้ำลายเบา ๆ
“เช่น?”
“เช่น… ความว่างเปล่าที่ดาวยังไม่ถือกำเนิด หรือความเป็นจริงที่เบี่ยงออกจากเฟรมของคุณ
“แย่ที่สุด… คุณอาจพบกับ Paleviolet ในสภาพที่วิทยาศาสตร์ของคุณไม่สามารถอธิบายได้เลยครับ
“คุณจะกลายเป็นสิ่งแปลกปลอมในกาลเวลา —
“และระบบนั้นอาจดีดคุณออกทันที”
เมธัสถอนหายใจแรง
“โอเค… เข้าใจแล้ว นี่คือเหตุผลที่ระบบของ Paleviolet ต้องกำหนดชุดของ Cronosgate ให้เป๊ะขนาดนั้น…
“เพื่อไม่ให้เกิด Time Paradox แบบในหนังไซไฟนั่นเอง”
“แม่นยิ่งกว่าแม่นครับ”
อับดุลตอบพร้อมน้ำเสียงที่ฟังดูคล้ายจะยินดีกับความเข้าใจของเขา
เมธัสหัวเราะเบา ๆ
“มันเป็นการย้อนเวลาที่ make sense ที่สุดในจักรวาลเลย… นี่แหละคือการย้อนเวลาที่ ‘ถูกต้อง’ ที่สุด!”