1 วัน ก่อนเข้าสู่ระบบดาว Paleviolet… 

ยาน VeltrayWhale ได้ทะลุผ่าน Cronosgate ขาออกของระบบดาว PresAshgleamVeltrayArc หรือ GJ 1061 ไปเรียบร้อยแล้ว

บน HoloVis ตรงหน้าเมธัส — ตัวเลขเรืองแสง ของ ‘นาฬิกาโลก’ พุ่งขึ้นแตะ ปี 3102

เขากะพริบตาช้า ๆ จ้องตัวเลขนั้นอย่างนิ่งนาน …ราวกับจะจดจำมันไว้ในหัวใจ

ขณะเดียวกัน นาฬิกาของ VeltrayWhale ก็กำลังไล่ตาม ‘เวลา’ ของ Paleviolet มาแบบกระชั้นชิด คล้ายเส้นขนานของเวลา ที่กำลังจะบรรจบกันอย่างเงียบงัน

รอบตัวยานเงียบเสียจนได้ยินเพียงเสียงฮัมแผ่ว ๆ ของลำแสงชีวควอนตัมที่ไหลวนอยู่ภายใน

เส้นแสงฟ้าขาวทอดผ่านผนังโปร่งชีวะ ดูคล้ายเส้นเลือดของสิ่งมีชีวิต …ที่มีหัวใจเป็นศูนย์กลางของจักรวาล

เมธัสลูบปลายนิ้วเบา ๆ กับผิวโค้งของคอนโซลเบื้องล่างของ HoloVis ก่อนจะพึมพำลอดริมฝีปาก

“อีกแค่ก้าวเดียว… อีกนิดเดียวเท่านั้น เคทิส”

เขาไม่รู้ว่าเธอได้ยินไหม แต่รู้ว่าหัวใจของเขาส่งไปถึงเธอเสมอ

วันเข้าสู่ระบบดาว Paleviolet… 

ยาน VeltrayWhale ได้บินผ่าน Cronosgate ลูกแล้วลูกเล่าอย่างแม่นยำตามแผนของศูนย์ จนตอนนี้—

นาฬิกาเรืองแสงบน HoloVis ที่แสดง ‘เวลาโลก’ พุ่งไปถึง ปี 3583

ขณะที่นาฬิกาของ VeltrayWhale ไล่ตามเวลาของ Paleviolet จนห่างกันเพียง… ‘หนึ่งวันสุดท้าย’

VeltrayWhale: 1059944.13883ﮩﮩ٨ Cosmos

Paleviolet:      1059945.25719ﮩ٨ـﮩ Cosmos

“อีกนิดเดียว… เราก็จะได้พบกันแล้วนะ เคทิส” เขาพึมพำกับตัวเองเบา ๆ

ทั้งคืน เมธัสเอาแต่จ้องออกไปยัง SoulWindow —

เบื้องหน้าคือภาพของ ‘ดาวฤกษ์ TRAPPIST-1’ ส่องแสงสีส้มแดงเรื่อ ๆ อยู่ไกลลิบตรงกลางของทัศนวิสัย

มันไม่ได้ยิ่งใหญ่แบบดวงอาทิตย์ของโลก แต่กลับดูคล้าย ‘จุดไฟเล็ก ๆ’ ที่เต้นแผ่วอยู่กลางผืนผ้าสีดำสนิทของเอกภพ

ถัดออกจากตัวดาวฤกษ์ เขาเห็นจุดแสงอีกเจ็ดจุดเรียงรายเป็นแนวบาง ๆ เหมือนสายลูกปัดจาง ๆ ที่ลอยนิ่งในเงามืด —

นั่นคือ ‘ดาวเคราะห์ทั้งเจ็ดของระบบ TRAPPIST-1’

บางดวงดูสว่างกว่าเพื่อนเล็กน้อย เหมือนสะท้อนแสงดาวได้ชัดกว่า ซึ่งอาจเป็น TRAPPIST-1e หรือ… Paleviolet

… ดาวสีม่วงดวงนั้นที่เขากำลังจะไปถึง

พื้นหลังไกลออกไปกว่านั้น เป็นผืนฟ้าที่เต็มไปด้วยหมู่ดาว — จุดสว่างนับพันที่กระพริบเบา ๆ ในเงามืดของอวกาศ

ไม่มีแสงสะท้อนจากชั้นบรรยากาศ ไม่มีการบิดเบือนของภาพจากชั้นอากาศใด ๆ

ทุกอย่าง… คมชัดเหมือนถูกตรึงไว้ในสุญญากาศ

เขาหลับตาลงชั่วครู่ สูดลมหายใจลึก

...ไม่เคยมีคืนไหนในชีวิต ที่เขารู้สึก

ใกล้กับ Paleviolet

ได้เท่านี้มาก่อนเลย

และแล้ว—ไม่กี่นาทีต่อมา

ยานเข้าสู่โหมด TimeTwist โดยอัตโนมัติ เพื่อซิงค์เวลาเข้ากับ QeField — ระบบควบคุมเวลาของ Paleviolet

ภายในเวลาไม่นาน ตัวเลขนาฬิกาของ VeltrayWhale ก็มาบรรจบกับของ Paleviolet จนครบทุกหลัก

แต่…

ค่า Cosmos Pulse — ตัวเลขหลังจุดทศนิยม ที่เปรียบเสมือน ‘ชีพจรของเอกภพ’ — กลับยังไม่ตรงกัน!

VeltrayWhale: 1059945.17439ﮩﮩ٨ Cosmos

Paleviolet:      1059945.28331ﮩ٨ـﮩ Cosmos

เมธัสขมวดคิ้วแน่น 

“Cosmos Pulse ยังไม่เท่ากัน — ทั้งที่มันคือยอดคลื่นของ CMB…

“ถ้าเราอยู่ในเส้นเวลาเดียวกับ Paleviolet แล้ว— ค่าหลังจุดทศนิยมจะต้อง ‘เป๊ะทุกหลัก’ ไม่ใช่หรือ?’”

เขาหยุดคิด ชั่ววินาทีเดียว ก่อนที่เสียงในใจเขาจะสะท้อนคำถามที่ชัดเจนกว่านั้น

“หรือว่า… ยานยังซิงค์เฟรมของเวลาไม่สมบูรณ์?”

ทันใดนั้น —

เสียงเตือนฉุกเฉินก็ดังขึ้นไปทั่วทิศทางของยาน VeltrayWhale

แสงภายในที่ปกติจะเป็นฟ้าจางนวลตา แปรเปลี่ยนกลายเป็น ‘แดงอมส้ม’ เรืองรองราวกับเลือดไหลย้อนขึ้นมาในโถง BrainHall

เสียงเคทิสดังขึ้นในหัวเขาอย่างเร่งรีบผ่าน QeLyra

“เมธัสคะ… ยานไม่สามารถทำ TimeTwist ให้ตรงเฟรมของเวลาได้!”

เขาหันขวับกลับมาที่ HoloVis จ้องตัวเลขอีกครั้ง

Cosmos Pulse หลังจุดทศนิยมของนาฬิกาทั้งสองเรือน… ยังคงไม่สัมพันธ์กัน

เหมือนหัวใจสองดวงที่ยังเต้นไม่ตรงจังหวะ

เหมือนทั้งคู่ยังอยู่ ‘คนละมิติ’ แม้จะอยู่ใน ‘ยุคเดียวกัน’

“มีความเป็นไปได้ว่า HeartbeatCore ทำงานไม่เสถียร ทำให้ ไม่สามารถ TimeTwist ในระดับละเอียด ได้ค่ะ”

เคทิสกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวล

“มีวิธีแก้ไหมครับ?” เมธัสถามกลับทันควัน

“ยาน VeltrayWhale ลำนี้เป็นรุ่นเก่าที่ไม่สามารถแก้ไขปัญหาภายในได้จากศูนย์”

เสียงเธอแผ่วลงเล็กน้อย

“ถ้า HeartbeatCore ทำงานไม่เสถียร… อาจเกิดจากแรงดัน QePhot สูงเกินไปค่ะ”

“แรงดันสูง…

“เหมือนคนเป็นความดันโลหิตสูง?” เขาถามกลับแทบจะในทันที

“ฉันไม่แน่ใจในในสิ่งที่คุณพูดนะคะ แต่วิธีเดียวที่พอทำได้ตอนนี้คือ —

“ต้องเข้าไปแก้จาก ‘ภายใน’ ของ HeartbeatCore ด้วยตัวเอง ค่ะ”

“เราใช้ SurvivalHand ช่วยไม่ได้เหรอครับ?”

“ไม่ได้ค่ะ

“ระบบกำลังใช้ พลังงานเกือบหมด ไปกับการพยายาม TimeTwist อัตโนมัติซ้ำแล้วซ้ำเล่า

“ถ้าไม่รีบแก้ตอนนี้—

“ยานจะเข้าสู่โหมดรักษาชีวิตลูกเรือ และนั่นหมายถึง…

“ระบบจะ ตัดกระบวนการ Twist ทั้งหมด”

เธอเว้นจังหวะชั่วขณะ ราวกับกลั้นอารมณ์บางอย่าง ก่อนพูดเบาแต่ชัด

“…แล้วเราจะไม่มีโอกาสได้พบกันเลย”

เธอหยุดเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะเอ่ยต่อ

“ตอนนี้ฉันสลับระบบเป็น Manual แล้วนะคะ”

“แปลว่า… ถ้าเราไม่รีบแก้ ยานจะยุติ TimeTwist ไปเลยใช่ไหมครับ!?”

“ใช่ค่ะ! —

“แล้วเราจะอยู่กันคนละเส้นเวลา… ตลอดไป”

เมธัสสูดหายใจแรงเข้าเต็มปอด เสียงของเขามั่นคง แม้จะเบา

“ผมเข้าใจแล้วครับ เคทิส …นี่คงเป็นบททดสอบของเราอีกครั้งสินะ!”