“อุปสรรคตอนนี้คือ… เราไม่สามารถหา Cronosgate ที่ออกจาก PresCorelightVeltrayArc เพื่อมาสู่อีกระบบดาวหนึ่งได้เลยค่ะ

“แม้จะค้นหามานานถึง ‘ครึ่งศตวรรษจักรวาล’ แล้วก็ตาม”

เมธัสสูดหายใจลึก

“ผมจะใช้ทุกความรู้ที่ผมมีอยู่… ค้นหามันให้ได้ครับ เคทิส คุณเพียงบอกรายละเอียดของมันมาให้ผม”

เธอคลี่ยิ้มอีกครั้ง

เป็นรอยยิ้มที่ผสมระหว่างความหวัง ความไว้ใจ และความผูกพันบางอย่างที่เริ่มก่อตัว

“ตอนนี้คุณน่าจะรู้จัก ‘AdolvandriusTheMagnificent’ แล้วใช่ไหมคะ?”

เมธัสหัวเราะเบา ๆ

“อ่า… ผมเรียกเขาว่า ‘อับดุล’ ครับ”

เธอกะพริบตาเบา ๆ ก่อนเอียงคอเล็กน้อย ท่าทางประหลาดใจแบบจริงจัง

“อะไรนะคะ?”

“อับดุลครับ” เขาตอบกลั้วหัวเราะ “คือชื่อที่ผมเรียกเขา”

เคทิสหัวเราะตาม ราวกับฟังชื่อเด็กน้อยน่ารักของใครบางคน

“อับดุล… ชื่อน่ารักดีค่ะ” เธอหัวเราะเสียงใส

“โอเคค่ะ อับดุลจะให้รายละเอียด Cronosgate กับคุณ และเขาจะช่วยเหลือคุณตลอดการเดินทาง ในระหว่างที่ฉันไม่อยู่กับคุณนะคะ”

เมธัสยืนตัวตรงขึ้นเล็กน้อย เหมือนกำลังสาบานกับบางสิ่ง

“เคทิส…

“คุณไม่ต้องห่วงครับ ผมมั่นใจว่าผมหามันได้ แม้ต้องใช้เวลายาวนานตลอดชีวิตบนยานลำนี้ก็ตาม”

เขาไม่ได้พูดโอ้อวด แต่เป็นถ้อยคำที่เต็มไปด้วยความเชื่อมั่น ทั้งในตัวเอง… และในสิ่งที่เธอเชื่อในเขา

เคทิสพยักหน้ารับคำมั่นนั้นช้า ๆ

“ค่ะ เมธัส… ฉันเชื่อมั่นในตัวคุณเสมอค่ะ”

เสียงของเธอแผ่วลงเล็กน้อย พร้อมกับแววตาที่อบอุ่น แต่เริ่มห่างออก

“ฉันต้องไปก่อนนะคะ เพราะการ HoloMoveSync ใช้พลังงานของยานค่อนข้างสูง

เราอาจต้องบาลานซ์พลังงานไว้สำหรับระบบหลัก… แต่เรายังอยู่ด้วยกันใน QeLyra นะคะ”

“ครับ เคทิส… แล้วเจอกันใหม่ในรูปของ HoloVatar ครับ”

เมธัสเอ่ยพร้อมรอยยิ้มในน้ำเสียง

เขามองเธอ

…มองร่างแสงที่สร้างโดยยานจากการสื่อสารระดับควอนตัม

เธอค่อย ๆ จางหายไปตรงหน้า… ราวกับละอองจักรวาลที่ระเหยกลับคืนฟากฟ้า

เขายืนนิ่ง มองตามภาพสุดท้ายของเธอ

ด้วยสายตาของใครบางคน…

ที่ไม่ได้มอง hologram

แต่กำลัง ‘ถวิลหาเธอ’

ในแบบร่างจริง

BrainHall — หน้าคอนโซลโล่งเรียบ

เมธัสทำท่านั่ง

พลันเก้าอี้สีขาวโผล่ขึ้นมาจากพื้นยานราวกับรู้หน้าที่

เขานั่งไขว่ห้าง มือเคาะคอนโซลเบา ๆ ด้วยจังหวะสามช่า เหมือนคนกำลังใช้ความคิด

เขาตะโกนเบา ๆ แต่เสียงสะท้อนก้องทั่วทั้งยาน ราวกับเสียงจากฟากฟ้า

“อับดุลลลล… อับดุลลลเอ้ยยยย”

เสียงตอบรับดังขึ้นทันที รวดเร็วอย่างคุ้นเคย

“เอ้ย… ถามอะไรตอบได้”

เมธัสหัวเราะในลำคอ

“แน่ะ มีเล่นมุกซะด้วย… เจ้านี่”

เขาเท้าคางเล็กน้อย ก่อนกล่าวต่อ

“ฉันอยากให้นายช่วยอธิบาย Cronosgate หน่อย… มันหมายถึงอะไร?”

เสียงของอับดุลไม่รีรอ

“งั้นผมอยากให้คุณดู HoloVis นะครับ”

เมธัสพยักหน้า

“ได้เลย ฉันดูอยู่”

แสงจาก HoloVis กะพริบขึ้นเบา ๆ ก่อนเปลี่ยนภาพ

ตรงกลาง… ปรากฏ ‘หลุมดำ’ ขนาดมหึมา

มีวงแหวนแสงบิดเบี้ยวรอบขอบ ราวกับถูกแรงดึงบิด Spacetime

แกนกลางมืดสนิท

…เหมือนใครเอานรกไปวางไว้กลางอวกาศ

เสียงของอับดุลดังขึ้น

น้ำเสียงเหมือนนักพากย์สารคดีสำรวจเอกภพ ตอน ‘จักรวาลของเรา’

“นี่คือหลุมดำทั่วไปที่เรารู้จักกันดีใช่ไหมครับ”

เมธัสพยักหน้าเล็กน้อย พร้อมรอยยิ้มบาง ๆ

“ถูกต้อง อับดุล… แล้วมันเกี่ยวอะไรกับ Cronosgate ล่ะ…

“หรือว่านายกำลังจะบอกว่า— Cronosgate คือหลุมดำ และหลุมดำคือ Cronosgate?”

เสียงของอับดุลต่ำลงเล็กน้อย คล้ายคนกำลังเฉลยอะไรบางอย่าง

“มันไม่เชิงหรอกครับ…

“แต่ Cronosgate คือซับเซ็ตของหลุมดำ… ประเภทพิเศษที่แทรกอยู่ในจักรวาล— เหมือนซอกลับของทางด่วน”

เมธัสพึมพำกับตัวเอง ขณะจ้องภาพใน HoloVis

“อือ… เข้าใจแล้ว… Cronosgate คือหลุมดำชนิดหนึ่งนั่นเอง”

น้ำเสียงของอับดุลเริ่มเปลี่ยนไป แฝงความคึกคักเล็กน้อย เหมือน AI ที่กำลังเข้าสู่โหมดสนุก

“ถูกต้องแล้วนาย… อีนี่ ฉานจะอธิบายต่อนะนาย”

เมธัสหลุดหัวเราะดังลั่น

“ฮ่า ๆ ๆ ๆ อับดุล นายไม่ต้องเล่นเป็นแขกเรียกงูก็ได้… เดี๋ยวฉันจะต้องตีนาย เพราะถ้าเจองูกับเจอแขก… ฉันจะเลือกตีแขก”

เสียงหัวเราะของอับดุลตามมา ฟังดูมีชีวิตชีวามากกว่าที่ AI ควรจะมี

“ฮ่า ๆ ๆ ๆ … ผมยังไม่อยากให้คุณเครียดครับ…เพราะต่อไปนี้จะเป็นความ ‘ซีเรียส’ ระดับฟิสิกส์ดาราศาสตร์ล้วน ๆ … เตรียมรับแรงกระแทกนะครับ”

เมธัสยิ้มบาง ๆ

“เอ้า ว่ามา… จะซักขนาดไหนเชียววะ”

อับดุลรับคำทันที

“ได้เลยนาย… ผมอยากให้คุณดูภาพนี้ครับ…”