Cronosgate — ประตูที่ทอดเงา
หลังความเงียบอึ้งของอับดุลที่ฟังเมธัสหักมุมความคิดไปอีกฝั่ง บรรยากาศในห้อง BrainHall เริ่มเปลี่ยน
คราวนี้ ไม่ใช่ AI ที่นำบทสนทนาอีกต่อไป
เมธัสเดินไปหยุดตรงหน้าคอนโซลกลาง
แววตาแน่วแน่ของคนที่กำลังเปิดลิ้นชักสมองยุคก่อน
“พวกนายใช้ระบบวิเคราะห์สนามเฟส…
“แต่นั่นมันคือการ ‘ฟังเสียง’
“จากบางอย่างที่… ไม่ส่งเสียง”
เขาหันกลับมาช้า ๆ
แสงสีม่วงจาก HoloVis ส่องตัดเงาของเขาพอดี ราวกับถูกจัดแสงมาอย่างจงใจ
“แต่บนโลกเรา…
“เรารู้ว่าหลุมดำมัน ‘ไม่มีเสียง’ ตั้งแต่แรก”
อับดุลยังฟังเงียบ ๆ
“ดังนั้น เราจึงไม่ได้ ‘ฟัง’ …
“แต่เรา ‘เฝ้าดู’ ว่าสิ่งรอบมันทำตัวแปลกไปยังไง”
เมธัสดีดนิ้วเบา ๆ
HoloVis เปลี่ยนเป็นภาพแผนผังดาวแบบคลาสสิก
แสดงดาวฤกษ์เล็ก ๆ ที่ไหวเบา ๆ จากอิทธิพลที่มองไม่เห็น
“โลกเราเรียกมันว่า Gravitational Wobble7…
“หรืออาการ ‘โคลงแรงโน้มถ่วง’ ของวัตถุรอบข้าง…
“ที่เกิดขึ้น… เมื่อมีบางอย่าง แต่ตามองไม่เห็นมัน”
ภาพ simulation โชว์ดาวฤกษ์ที่ขยับขึ้น–ลงเบา ๆ ตามแรงฉุดจากวัตถุล่องหน
“เราใช้วิธีนี้ค้นพบ ‘หลุมดำ’ …
“และในหลายกรณี… ยังใช้เจอ ‘ดาวเคราะห์’ ที่ไม่มีแสง…รวมถึง สิ่งที่ยังไม่รู้ว่ามัน ‘คืออะไร’ ด้วยซ้ำ”
เขาหันกลับยัง HoloVis ดวงตาคมขึ้น
“Cronosgate ก็เป็นหลุมดำ…
“แปลว่า มันก็ต้องทำให้สิ่งรอบข้าง ‘โคลง’ เหมือนกัน…ไม่ว่าจะปล่อยเฟสหรือไม่ก็ตาม”
เขาส่งคลื่นสมองเชื่อมกับคอนโซล
เปิดภาพสเปกตรัมดาวฤกษ์ของระบบสุริยะ มีการสั่นเบา ๆ เป็นจังหวะที่ดูไร้แบบแผนในตาเปล่า
แต่เมื่อขยายจุด และวางกริด… รูปแบบเริ่มชัดขึ้น
“นี่คือสเปกตรัมของดาวฤกษ์บางดวงในระบบของฉัน…
“เราเคยเห็นการ ‘โคลง’ เบา ๆ แบบนี้…
“และตีความว่าอาจมีดาวเคราะห์ขนาดเล็กดึงมันไว้”
เขาหยุดไปเล็กน้อย ก่อนพูดต่อ
“แต่ถ้าความโคลงนั้น…
“เกิดจากอะไรที่ ‘ไม่มีมวล’ …
“แต่ยังส่งผลได้ ‘เหมือนมี’ … ล่ะ?”
อับดุลตอบช้า ๆ
“…Cronosgate?”
“ใช่!”
เมธัสพยักหน้าแน่น
“เราไม่ต้องฟังเฟส ไม่ต้องแทรกสัญญาณ…
“เราแค่ดู… ว่าสิ่งรอบ ๆ มัน เบี่ยงแรง ไปแค่ไหน
“แล้วเรากลับทวนเวกเตอร์นั้น หาตำแหน่งต้นทาง…
“เหมือนหาหลุมในผืนผ้า ด้วยการดูว่า ‘ลูกแก้ว’ เอียงไปทางไหน”
HoloVis โชว์ simulation ใหม่
แสดงจุดเบี่ยงแรงโน้มถ่วงสามจุด
เมื่อลากเส้นย้อนกลับ—ทุกเส้นตัดกันที่ตำแหน่งว่างกลางอวกาศหนึ่งตำแหน่ง
“ตรงนั้นแหละ”
เมธัสพูดนิ่ง ๆ
“ที่ที่ไม่มีเฟส ไม่มีแสง…
“ไม่มีแม้แต่กาลอวกาศ
“แต่มี ‘การกระทำ’ ที่เปลี่ยนพฤติกรรมของสิ่งรอบข้าง… อย่างเงียบที่สุด เท่าที่เอกภพจะอนุญาต”
เขาหันมาด้านข้าง เหมือนคิดว่าอับดุลจะอยู่ตรงนั้น เขาไม่ได้ยิ้ม แต่แววตามีความเชื่อมั่นเต็มร้อย
“ฉันไม่ได้จะย้อนยุค…
“แต่ฉันจะกลับไปใช้ ‘พื้นฐานที่ไม่เคยตาย’ …
“…แรงโน้มถ่วงไม่เคยโกหกใคร…
“ถ้ามันเอียง… แปลว่ามีอะไรอยู่ตรงนั้นแน่นอน”
อับดุลยังเงียบ ราวกับต้องประมวลผลบางอย่างใหม่หมด จากนั้นเขาพูดเบา ๆ แต่ชัดเจน
“คุณกำลังจะหา Cronosgate…
“ด้วยการดู ‘เงา’ ของมัน แทนที่จะดู ‘แสง’ ของมัน?”
เมธัสยิ้มเพียงนิดเดียว
“ในโลกเรา…
“’เงา’ คือสิ่งเดียวที่บอกว่า…
“บางอย่างกำลังบังแสงอยู่”
แม่ทัพโบราณ — ผู้ตามล่าประตูมิติ จาก ‘เงา’
BrainHall — ภายในยาน VeltrayWhale
แสงจากคอนโซลส่องลงบนใบหน้าของเมธัส ราวกับหล่อขึ้นจากภารกิจเดียวในจักรวาลตอนนี้— ตามล่าหาประตูที่ไม่มีใครมองเห็น
เขาขยับนิ้วมือเร็ว ๆ บน HoloVis
ลากเมนู ‘Raw Data’ เข้ามาตรงหน้า
เลือกเปิด log ในหมวด Stellar Motion Records8
—ข้อมูลที่ยานบันทึกไว้ตั้งแต่วินาทีแรกที่ระบบ log กลับมาทำงาน—
เสียงเมธัสต่ำและจริงจัง
“อับดุล ฉันต้องการดึงสเปกตรัมดิบของดาวฤกษ์เบอร์ T-08, T-09 และ T-14…ทั้งหมดที่อยู่ในระนาบ ±Z ของระบบดาวนี้…ความละเอียดเต็มที่”
“จัดให้ครับคุณเมธัส” เสียงของอับดุลไม่ลังเลแม้แต่น้อย แม้จะเป็นแนวทางที่เขา ไม่คุ้น
“โหลดสเปกตรัมแบบไม่ประมวลผลอัตโนมัติ…
“ทั้งหมดเข้าสู่โหมด Manual”
ทันใดนั้น—HoloVis ก็แสดงแถบเส้นสีซ้อนกัน เหมือนรังสีในห้องทดลอง
เมธัสลากนิ้วผ่านมัน แล้วซูมเข้า ‘คลื่น Doppler’ ที่เบี้ยวแปลก มันไม่มากพอจะเป็นดาวเคราะห์ขนาดใหญ่
แต่… มีการสะบัดเฟสที่ผิดจังหวะ
“นั่นแหละ…” เมธัสพึมพำ “มันไม่โยกตามแรงมวล…แต่มัน ‘จม’ อยู่ในแรงที่มองไม่เห็น”
เขาวาดวงโคจรคร่าว ๆ บน HoloVis แล้วสั่งทันที
“อับดุล—ตัด Noise ที่เกิดจากดาวเคราะห์วงในออก…แล้วทำ vector reversal analysis9…ย้อนเส้นโน้มถ่วงกลับไปหาจุดศูนย์กลางของแรงเบี่ยงเบน”
“รับทราบ… ประมวลผล”
เส้นกราฟเริ่มวิ่งเร็วขึ้น เส้นทิศทางถูกร่างพุ่งย้อนกลับจากจุดสะบัด พวกมันไขว้ตัดกันที่จุดหนึ่ง ลอยอยู่ใน Infinite Space—นอกระนาบระบบสุริยะเล็กน้อย
แต่… ตรงกับตำแหน่งที่ไม่มีใครเคยสำรวจอย่างจริงจังมาก่อน
“คุณเมธัส…”
เสียงของอับดุลมีรอยตื่นเต้นซ่อนอยู่เป็นครั้งแรก
“พบจุดรวมเวกเตอร์!
“ตำแหน่งนั้นมี การเบี่ยงสนามโน้มถ่วงอย่างต่อเนื่อง…
“และ ไม่แสดงลายเซ็นใด ๆ ในเฟสเวลาที่เราตรวจได้ก่อนหน้านี้”
เมธัสไม่รอช้า เขาวาดเส้นทางพุ่งตรงใน HoloVis แล้วชี้ปลายแสงไปยังเป้าหมายนั้น
เหมือน ‘จอมทัพโบราณยกนิ้วจิ้มจุดอ่อนของศัตรู’
“ปรับหางเสือไปที่ ‘พิกัดนั่น’ ทันที”
น้ำเสียงเขาชัดเจน เยือกเย็น แต่ทรงอำนาจ
อับดุลตอบทันที
“หางเสือปรับทิศ… ล็อกพิกัดแล้วครับ!
“จะใช้เวลาอีก 2 วันจักรวาล ในการเข้ารัศมีสำรวจ”
เมธัสยืนนิ่ง จ้องภาพยานที่ค่อย ๆ เปลี่ยนทิศ แล้วพุ่งไปยังตำแหน่งว่างเปล่า ซึ่งเต็มไปด้วยแรง… แต่ไร้สัญญาณ
เขาพึมพำเบา ๆ กับตัวเอง
“ถ้าเงามันอยู่ตรงนั้น… ตัวมันต้องอยู่ ไม่ไกลแน่”
และยาน VeltrayWhale ก็เคลื่อนที่ด้วยอัตราเร่ง ไม่ใช่ตามเส้นทางของการคาดเดา แต่ตามเส้นทางของคนที่…
‘มองเห็นแม้กระทั่งแรงที่ไม่มีใครคิดจะมอง’
จักรวาล 𓂃✍︎ นิยาย




