Cronosgate — ที่เดียวในจักรวาลที่ ‘ไร้กาลอวกาศ’
เมธัสยังคงจ้องภาพของยานที่ลอยนิ่งใน Infinite Space เหมือนกำลังมองความเป็นไปได้ที่ยังไม่มีคำตอบ
แต่ก่อนที่ความเงียบจะดึงเขาจมลึกลงไปอีก อับดุลพูดขึ้นเบา ๆ ราวกับชวนเปลี่ยนหัวข้ออย่างแนบเนียน
“แต่คุณรู้ไหมครับว่า… ทำไมเราจึงยังหวังกับ Cronosgate?”
เมธัสเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย รอฟัง — โดยไม่ต้องถาม
“เพราะถ้าเจอมันได้… คุณไม่จำเป็นต้องเดินทาง ‘ไกล’ อีกเลยครับ”
เสียงของอับดุลเปลี่ยนโหมด กลับมาเป็นโหมดอธิบายอีกครั้ง แต่มีจังหวะเหมือนกำลังเล่าอะไรสนุก ๆ
HoloVis เปลี่ยนภาพอีกครั้ง คราวนี้ไม่ใช่จาน ไม่ใช่ระนาบ แต่เป็นกรวยทรงยาวที่บิดลึกลง คล้ายหลุมดำขนาดยักษ์
ปลายหนึ่งของกรวยชี้ไปยังระบบดาว Paleviolet อีกปลายแคบยาวยื่นออกไปสู่จุดเร้นลับใน Infinite Space
“Cronosgate… คือโครงสร้างเรขาคณิตเชิงซ้อนที่ไม่ขึ้นกับมิติใดใน Spacetime ที่เรารู้จัก…
“มันปรากฏคล้ายหลุมดำ แต่ไม่มีการบิดของเวลา ไม่มีขอบฟ้าเหตุการณ์ ไม่มีแม้แต่แรงดึงดูดแบบที่เราเข้าใจ…
“มันเหมือน ‘ฟองสุญญากาศที่แทรกระหว่างผืนกาลอวกาศ’”
ภาพใน HoloVis แสดงวัตถุที่ตกลงสู่ใจกลางของกรวย ไม่ไหลตามผิว ไม่บิดวนตามแรงโน้มถ่วง
แต่มันพุ่งตรงลงแกนกลาง แล้วหลุดออกจากปลายอีกฝั่ง — ราวกับไม่มีอะไรต้าน
“ปกติการเดินทางระหว่างระบบดาว… คุณต้องแล่นผ่าน Spacetime ที่บิด เบี้ยว และเต็มไปด้วยแรงดึง…
“ใช้เวลาเป็นศตวรรษจักรวาล และเปลือง PlanktoMatter อย่างบ้าคลั่ง”
เส้นสีขาวลากจาก Paleviolet ไปยังระบบสุริยะ — ตรง สวย แต่ยาวเหยียด และพุ่งทะลุกราฟพลังงานขึ้นไปจนสุดขอบ
“แต่ถ้าเข้าสู่ Cronosgate ได้สำเร็จ…
“คุณไม่ต้อง ‘ข้ามระยะ’ อีกต่อไป…
“เพราะคุณไม่ได้เดินทาง ‘ใน’ Spacetime…
“แต่คุณกำลัง—
“‘หล่นลงไปในท่อสุญญากาศที่อยู่นอก Spacetime’ เหมือนน้ำที่ไหลลงรูระบายอย่างรวดเร็ว”
เมธัสกระพริบตาเบา ๆ
HoloVis แสดงภาพเส้นทางของยานที่หลุดจากระนาบจักรวาล แล้วพุ่งทะลุปลายกรวยออกมาในอีกระบบดาว ภายในเสี้ยววินาที — เหมือนอ้อมโค้งของเวลา… ถูกลัดโดยรูที่ไม่มีใครมองเห็น
“เรามีชื่อเรียกมันว่า Free-Spacetime Corridor (ฟรีสเปซไทม์ คอร์ริดอร์) — ทางเดินแห่งกาลอวกาศอิสระ
“แต่ในหมู่นักบินข้ามระบบดาว…
“พวกเขาเรียกมันว่า…
“Nihil Chronograph (ไนฮิล โครโนกราฟ)…
“เพราะแม้แต่นาฬิกา… ยังไร้ความหมาย! เมื่อผ่านเข้าไป”
อับดุลเว้นจังหวะเล็กน้อย เหมือนกำลังชั่งใจว่าจะใช้คำว่าอะไรต่อ
“เราไม่รู้ว่ามันใช้หลักการอะไรแน่ ไม่มีทฤษฎีใดอธิบายได้
“ไม่ใช่รูหนอน5…
“ไม่ใช่การวาร์ป…
“ไม่ใช่เทคโนโลยีที่เราเข้าใจ…
“…แต่สองจุดที่ห่างกันเป็นสิบปีแสง—
“กลับกลายเป็นเพียงสองปลายของ ‘ท่อกลวง’ เส้นเดียวกัน
“ที่เชื่อมถึงกันได้โดยไม่มีแม้แต่การเดินทาง”
ภาพสุดท้าย — คือยานพุ่งเข้าไปตรงกลางของท่อ แล้วหลุดออกอีกด้าน — ในเวลาไม่ถึงหนึ่งวินาที
“คนที่อยู่ในยาน… มันเหมือนพุ่งทะลุผ่านฟองสุญญากาศของเอกภพ —
“ทุกอย่าง ‘เร็วเกินรู้สึก เงียบเกินคำอธิบาย’ และ ‘หักมุมเกินจินตนาการ’ …
“ก่อนที่สมองจะตั้งคำถาม ยานก็ล่องอยู่ในอีกฝั่งของความจริงแล้ว”
เมธัสพยักหน้าเบา ๆ คราวนี้… ไม่ใช่เพราะเข้าใจแค่หลักการ แต่เพราะเริ่มเข้าใจ ‘ทางรอดเดียว’ ที่เหลืออยู่
ก่อนที่เขาจะพูดอะไร อับดุลเติมอีกหนึ่งประโยคสั้น ๆ
“…ถ้าคุณหา Gate ถูก และเข้าสนามได้ในจังหวะเฟสที่ใช่”
เมธัสยกคิ้วเล็กน้อย เหมือนจะพูดว่า… ‘แค่นั้นเอง?’
แต่เขาก็กลืนไว้ในใจ เพราะเขารู้ดี — ไม่มีอะไรในจักรวาลนี้ที่ ‘แค่’ สำหรับ Cronosgate
และนั่นแหละ — จังหวะที่เขาเริ่มตั้งคำถามว่า…
“แล้วมันชื่อว่า Cronosgate เพราะแค่ย่นระยะ…
หรือมี ‘มิติของเวลา’ ซ่อนอยู่มากกว่านั้น?”
Cronosgate — ‘มอเตอร์เวย์’ ของจักรวาล
หลังจากที่ HoloVis ฉายภาพยานทะลุผ่านเฟสของ Cronosgate ออกมาในพริบตา เมธัสยังนิ่งอยู่พักหนึ่ง
แววตาของเขาไม่ใช่แค่ซึมซับ… แต่กำลัง เชื่อมโยงบางอย่างเข้าหากัน
แล้วเขาก็พึมพำเบา ๆ พร้อมขยับตัวลุกขึ้นช้า ๆ
“เข้าใจแล้ว…”
เขาเดินไปรอบ ๆ คอนโซลโค้งกลางห้อง สายตายังจดจ้อง HoloVis ที่ยังค้างอยู่ตรงภาพกรวยโค้งที่เชื่อมถึงกันระหว่างสองระบบดาว
“Cronosgate… มันไม่ใช่แค่ทางลัด”
เสียงของเขาชัดเจนขึ้น
“มันคือ มอเตอร์เวย์ของจักรวาล”
อับดุลเงียบ ฟังอย่างตั้งใจ
เมธัสยกมือขึ้น เหมือนจะเขียนภาพกลางอากาศ
“ลองคิดแบบนี้นะ—
“ระบบดาวแต่ละระบบ…
“เหมือน ‘ตัวเมืองใหญ่’ ที่เต็มไปด้วยแรงโน้มถ่วง เส้นวงโคจร สนามพลังงาน
“การเข้าไปทีนึงก็เหมือนขับรถเข้าเขตเมือง…
“ต้องเลี้ยว ต้องชะลอ ต้องระวังตำรวจ…
“หรือบางครั้งก็ต้องเจรจากับอารยธรรมเจ้าถิ่นอีกด้วย”
เขาหยุดเดิน หันไปมอง HoloVis แล้วพูดต่อ
“แต่ Cronosgate…
“มันคือ ‘ทางด่วน’ ที่อยู่ด้านนอกทุกเมือง
“วิ่งอยู่ด้านบน กับด้านล่าง
“ตามแนวแกนกาแล็กซี่
“และที่สำคัญ—คุณไม่จำเป็นต้องแวะเข้าตัวเมืองไหนเลย”
HoloVis รับสัญญาณจากคลื่นสมองของเขา
ทันใดนั้น—ภาพ simulation ใหม่ก็ปรากฏขึ้น
ระบบดาวหลายระบบวางเรียงตามแนวตั้งของกาแล็กซี่
มี ‘เส้นแสง’ พาดผ่านด้านบนสุดและล่างสุด
เป็นเส้นทางของ Cronosgate Corridor
ทุกระบบดาวเชื่อมด้วยจุดเรืองแสงเล็ก ๆ บนและล่าง เหมือน ‘ด่านมอเตอร์เวย์’
“คุณแค่… เข้าสู่ Cronosgate ขาออก จากระบบดาวหนึ่ง
“จากนั้น…พุ่งเข้าสู่ Infinite Space อ้อมระบบดาว ซึ่งไม่มีแรงโน้มถ่วงจะดึงคุณเข้าไป
“แล้วค่อยเข้า Cronosgate ของระบบดาวถัดไป…
“แล้วถัดไป…
“จนสุดท้ายก็ โผล่ในระบบดาวปลายทาง”
อับดุลพูดแทรกขึ้นเบา ๆ
“โดยไม่จำเป็นต้องสัมผัสแรงโน้มถ่วงของระบบดาวระหว่างทางเลย…”
เมธัสพยักหน้า
“คุณวิ่งเส้นนอก ไม่ต้องติดไฟแดง
“ไม่ต้องเผชิญกับการโคจรซับซ้อน
“ไม่ต้องลงจอด ไม่ต้องตอบสัญญาณของใคร
“แค่… ‘ลื่น’ ไปบนระนาบเวลา–เฟสที่จัดวางอย่างแม่นยำ”
HoloVis ตอนนี้เปรียบเทียบสองภาพไว้เคียงกัน
ซ้าย: เส้นตรงทะลุ Infinite Space ผ่านระบบดาว แบบต้องเข้า ‘เขตแรงโน้มถ่วง’ ทุกครั้ง
ขวา: เส้นทาง Cronosgate Corridor พาดโค้งด้านบน ‘หลบทั้งหมด’ เหมือนเส้น Bypass ที่ ไม่แตะใครเลย